ایرانیها در اون دنیا!!
میگن یه روز جبرئیل میره پیش خدا گلایه میکنه که:آخه خدا؟ این چه وضعیه آخه؟ ما یه مشت ایرونی داریم توی بهشت که فکر میکنن اومدن خونه باباشون! بجای لباس و ردای سفید، همشون لباسهای مارکدار و آنچنانی میپوشن! هیچکدومشون از بالهاشون استفاده نمیکنن، میگن بدون بنز و بیامو جایی نمیرن! اون بوق و کرنای من هم گم شده، یکی از همینها دو ماه پیش قرض گرفتش و دیگه ازش خبری نشد! آقا من خسته شدم از بس جلوی دروازه بهشت رو جارو کردم. امروز تمیز میکنم، فردا دوباره پره از پوست تخمه و هسته هندونه و پوست خربزه! من مدتی دیدم بعضیهاشون کاسبی میکنن و هاله های بالاسرشون رو به بقیه میفروشن!
خدا میگه: ای جبرئیل! ایرانیان هم مثل بقیه، فرزندان من هستن و بهشت به همه فرزندان من تعلق داره. اینها هم که گفتی خیلی بد نیست! برو یه زنگی به شیطان بزن تا بفهمی مشکل واقعی یعنی چی!
جبرییل زنگ میزنه به جناب شیطان. دو سه بار میره روی پیغامگیر تا بالاخره شیطان نفس نفس زنان جواب میده: جهنم. بفرمایید؟
جبرییل میگه: آقا خیلی سرت شلوغه انگار!
شیطان آهی میکشه میگه: نگو که دلم خونه. این ایرانیها اشک منو در آوردن به خدا! شب و روز برام نزاشتن! تا روم رو میکنم اینطرف، یه آتیشی دارن اونطرف به پا میکنن! تا دو ماه پیش که اینجا هر روز چهارشنبه سوری بود و آتیش بازی!...الان هم که .... ای داد!!! آقا نکن! جبرییل جان من برم... اینها دارن آتش جهنم رو خاموش میکنن که جاش کولر گازی نصب کنن!!!
پ ن)این دو امتحانی که دادم رو قبولم
.امروز یکی از بچه ها از آموزش پرسیده بود.امروز هم امتحان برنامه ریزی درسی داشتم .خوب بود.
.فردا امتحان روانشناسی تربیتی داریم ولی من هنوز یک بار دوره ام رو تموم نکردم.
و با این گوشی هم که دستمه اصلا حال نمی کنم.اما خوب در بیابان لنگه کفشی نعمت است.
.؟؟؟؟دلم می خواد با تو باشم فقط با تو.
.بر خلاف ماههای قبل خیلی سر حال و پر انرژیم
.چون حس می کنم دیگه مشکلم نفسهای آخر رو می کش
ه.امیدوارم خیلیییییییییییی .همش دارم به آینده قشنگی که با عزیزم خواهم داشت فکر می کنم
.وایییییییییی خدایا تو چقدر مهربونی.تو این ۶ سال و اندی همیشه دلهره داشتم همیشه ته دلم یه غمی بود 
.اما الان اصلاً و ابداً اونطور نیست.دیگه از اون کابوسهای شبانه خبری نیست .مطمینم خدا کمکم می کنه و از این مشکل خلاص می شم.همیشه توکلم به خدا بود و هست
.یک ساعت تموم شد و مامان اومد و باهم رفتیم تا به چند تا مغازه فرش فروشی سر بزنیم چون تو مسیرمون پر بود از این مغازه های عمده فروشی مواد غذایی مامان گفت نگه دار تا کمی خرید کنم.مامان رفت و اومدن مامان طول کشید .عزیزم زنگ زد که کجایین .منم چون زیاد به این مسیر آشنا نبودم حتی اسم خیابونش رو هم نمی دونستم یه کروکی تلفنی براش کشیدم
.گفتم شوخی می کنی چون تو شهر خودشن بود و اصلا باورم نمی شد اینجا باشه.کلی سر به سرم گذاشتو یهو دیدم ای وای با ماشین کنارم نگه داشت منم وضع و اوضاعم قاریشمیش بود.کلی از شوق جیغ و داد کردم
حتی یک درصد هم احتمال نمی دادم اینجا باشه.بالاخره مامان هم اومد کپ کرده بود و باورش نمی شد کمی احوالپرسی کردیم و حرفیدیم
و عزیزم رفت مغازه پیش برادر بزرگه.و ما هم اومدیم خونه و تدارک شام رو دیدیم و مامانی آش دوغ پخت چون عزیزم خیلی دوست داره.ساعت ۱۰ اومدن و شام خوردیم و کلی حرف زدیم و بعد گرفتن خوابیدن
و من و مامان هم تا ساعت ۲ بیدار بودیم .صبح هم ساعت ۸ بیدار شدم و صبحانه خوردیم و عزیزم راهی تبریز شد چون ماشین مورد نظر رو اینجا پیدا نکرده بود.چند روز تبریز و ارومیه بود تا اینکه بالاخره ماشین پیدا کرد و سه شنبه شب بر گشت
. لباس راحتی و آلبوم عکس و برا خونه آیندمون وسایل دکوری گرفته بود خیلی خیلی شیک هستش.
